Zabytki 

 

  

  

 

 

  

  • Dwór Dydyńskich w Strzyżowie - XVIII w. 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           

     Budynek wzniesiony około 1786 r. z kamienia rzecznego. Został gruntownie przebudowany w 1926 r. – od frontu wzbogacono go gankiem z tarasem opartym na czterech filarach. Odrestaurowany w 1969 r. Do dziś zachowały się  pozostałości XVII-wiecznego parku. Obecnie mieści się tu oprócz tymczasowej siedziby Muzeum Samorządowego Ziemi Strzyżowskiej im. Zygmunta Leśniaka w Strzyżowie, także Środowiskowy Dom Samopomocy. 

 

  • Zespół pałacowy z końca XIX w. - Strzyżów

 

      Obecnie siedziba Domu Dziecka im. Janusza Korczaka. Budynek pałacu wybudowano końcem XIX w., zastąpił wcześniejszy, z którego zachowały się jedynie piwnice. Zbudowany na rzucie prostokąta, piętrowy, z mieszkalnym poddaszem, murowany i tynkowany stanowił kolejno własność Wołkowickich i Konopków.

     1974 roku pałac przeszedł gruntowny remont, podczas którego przystosowano obiekt do pełnienia nowej funkcji – ulokowano w nim Dom Dziecka. Pałac otacza park krajobrazowy, opadający tarasowo ku południu, z alejami, dwoma stawami i pięknymi starymi drzewami. Spora liczba drzew pochodzi jeszcze z końca XVIII w., natomiast późniejsze nasadzenia są z końca XIX w., czyli z okresu budowy pałacu.

 

 

  • Zespół pałacowy w Żyznowie - 1 poł. XIX w.

  (obecnie państwowy Dom Dziecka). 

 

     W skład założenia pała­cowo-parkowego, prócz pałacu, wchodzi budynek administracyjny tzw. Andrze­jówka, dawne stajnie (obecnie budynek gospodarczy) oraz park. Piętrowy pałac został wzniesiony pod koniec XVIII lub na pocz. XIX w. na planie prostokąta w stylu neoklasycystycznym. Fasa­dę frontową stanowi portyk wgłębny wsparty na ośmiu kolumnach.

 

     W czasie II wojny świato­wej znajdował się tu szpital wojskowy służący rosyjskim żołnierzom, przywożonym z frontu przebiegającego koło Gogołowa. Natomiast w latach1945–1948 było tu sanatorium przeciwgruźlicze. Od 1949 r. mieści się w nim Państwowy Dom Dziecka.

 

     Na północ od budynku roz­ciąga się park krajobrazowy, założony przed 1877 rokiem, wg projektu Marii Straszew­skiej. Zachowały się aleje lipo­wa i kasztanowa, kilka okazów dębów (ok. 150-letnich), sosny kanadyjskie, graby, akacje. Do naszych czasów przetrwał prostokątny staw z wyspą. W miejscu, gdzie była staj­nia, został wybudowany Dom Ludowy. 

 

 

  • XIX -wieczna cerkiew w Bonarówce

 

           Wybudowała ją w 1841 r. miejscowa ludność pod kierownictwem cieśli Jana Liski. W 1945 r. zo­stała przemianowana na kościół filialny parafii rzymskokatolic­kiej w Żyznowie pw. Opieki Matki Bożej. Obiekt był wielo­krotnie przebudowywany, ale po remoncie zrębu ścian w latach 1993–1996 odzyskał pierwotny, jednorodny wy­gląd.

 

     Jest to budowla oriento­wana konstrukcji zrębowej z wieżą słupową. Ściany wzmocnione lisicami, pokryte gontem. Bryła trójdzielna: składa się z zamknięte­go trójbocznie prezbiterium, nawy i ba­bińca, do którego dostawiono wieżę z obszernym przedsionkiem. Do prezbiterium (wybudowa­nego z drzewa pochodzącego z wcześniejszej XVII-wiecznej cerkwi) dobudowano dwie zakrystie. Wieża w całości została obita gontem, a na­miotowy dach również wieńczy hełm. Podmu­rówkę osłania gontowy fartuch.

 

     Wnętrze cerkwi zdobi figuralno-orna­mentalna polichro­mia ścienna wyko­nana w 1898 r. przez Pawła Bogdańskiego. W 1933 r. przemalowano ją w prezbiterium, autorem nowych malowideł był Paweł Zaporowski pocho­dzący z Ukrainy. W latach 90. XX wieku staraniem probosz­cza ks. Stanisława Piątka wy­konano gruntowny remont wnętrza, przywracając niektó­re historyczne elementy archi­tektury oraz przeprowadzono konserwację polichromii.

Wśród ikon są m.in.: Wprowadzenie Matki Bożej do świątyni (I poł. XVII w.), rzeźba Chrystusa Zmartwych­wstałego (XVII w.), ambo­na (XIX w.), dzwonek przy drzwiach do zakrystii (1855 rok), krucyfiks (XIX wiek), ornat rzymski (1655 rok). Warto zobaczyć ikonę Pie­ta oraz Namiestnej Pokrow.

 

     Obok kościoła znajduje się cmentarz założony w I poł. XIX w. Z 38 istniejących nagrobków, najstarszy pocho­dzi z 1902 roku. Cmentarz uratowano w 2006 r. dzięki staraniom Rady Sołeckiej w Bonarówce. 

  

 

  • Kaplica MB Bolesnej - ok. 1900 r. Strzyżów - Ratośniówki 

 

     Wybudowana z charak­terystycznej w naszym regio­nie czerwonej cegły. Usytu­owana jest na wzniesieniu na północ od miasta przed lasem Ratośniówki. Przed kaplicą jest płyta kamienna oprawiona w dębowe ramy i zapis, który informuje, że fundatorem był Sebastian Gaworek, strzyżow­ski malarz. Wewnątrz znajdują się dwa obrazy z I poł. XIX w.: obraz Matki Bożej Różańco­wej i Matki Bożej Szkaplerz­nej. Legenda głosi, że pierwsza kapliczka w tym miejscu zo­stała wybudowana w XII w., kiedy Strzyżów został cudow­nie ocalony: „spadł krwawy deszcz, który powstrzymał Tatarów przed wkroczeniem do miasta”.

 

  • Budynek Domu Kultury "Sokół"

Strzyżów, ul. Mostowa 2,     

 

     Wzniesiono go w 1910 roku dla potrzeb Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". W okresie międzywojennym z jego balkonu przemawiał premier Wincenty Witos. W styczniu 1958 r. budynek po byłym już Towarzystwie „Sokół” został przekazany Prezydium Powiatowej Rady Narodowej na cele kultu­ralno-oświatowe. W 1963 r. przeszedł gruntowny remont. Powstało wówczas kino „Od­rodzenie” oraz Powiatowy Dom Kultury (przemianowany następnie na Miejski Dom Kultury).  

                                                                                                          
  • Zespół klasztorny SS. Serafitek (kaplica, klasztor, ogrodzenie) - 1890 r.

Strzyżów,  ul. Słowackiego 24.

 
  •  Dom Wójtowski - 1600 r.

Strzyżów, ul. Rynek 28

 

  • Budynek Sądu Rejonowego - ok. 1920 r.

    Strzyżów, ul. 3 Maja 14     

 

  • Dworzec kolejowy - ok. 1910 r.

Strzyżów, ul. Witosa

  

  •  Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące - 1912 r.

(obecnie Zespół Szkół)

 

 

 
 
 
 
 
 

Budżet obywatelski 2017