Mieczysław Urbanik

 

Mgr Mieczysław Urbanik ps. „Łoza”, „Sęk”, członek trójki powiatowej LSB-BCH w Rzeszowie w latach 1941-1945 czołowy przywódca ruchu ludowego Ziemi Strzyżowskiej, Honorowy Prezes ZW PSL w Rzeszowie oraz GMZ PSL w Strzyżowie. Urodził się w dniu 21 grudnia 1916 r. w Gbiskach (gmina Strzyżów) w rodzinie chłopskiej. Absolwent Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Strzyżowie. Studia rozpoczęte na Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie ukończył na Akademii Handlu w Krakowie w 1946 r. Włada w piśmie i mowie kilkoma językami. Z zawodu biegły księgowy – obecnie ma emeryturze. Żonaty, ma dwoje dzieci. W czasie studiów był aktywnym działaczem PAML-u, związany ze Stronnictwem Ludowym od 1936 r. Wspólnie z Romanem Złotkiem ps. „Wyrwa” z Łętowni zakładał liczne koła SL na tutejszym terenie, a w 1937 r. był jednym z głównych współorganizatorów rolnego strajku chłopskiego na terenie Ziemi Strzyżowskiej. W czasie okupacji hitlerowskiej należał do SL „ROCH”, organizując gminne i gromadzkie trójki polityczne oraz paramilitarne Straży Chłopskiej.

 

W czerwcu 1943 r. został powołany przez Narcyza Wiatra „Zawoja” z Krakowa na powiatowego komendanta LSB w Rzeszowie i funkcję tę pełnił do stycznia 1944 r. Czynnie uczestniczył  w akcji scaleniowej BCH z AK w dniu 8 grudnia 1943 r. w Rzeszowie, po wojnie kontynuuje pracę polityczną w SL organizując historyczny, przełomowy zjazd ludowców Rzeszowszczyzny w dniu 5.IX.1945 r., na którym z jego inicjatywy powołano Powiatowy Zarząd PSL Mikołajczykowskiego w Rzeszowie. Fakt ten spowodował jego konflikt ze współczesną władzą. Będąc prześladowanym przez UB, wyjeżdża na Ziemie Odzyskane. Tam w Bystrzycy Kłodzkiej podejmuje pracę zawodową w GS oraz pracę polityczną w PSL związaną z wyborami do Sejmu, za co został aresztowany i siedział w więzieniu 6 miesięcy. Po powrocie z rodziną do Strzyżowa, wstępuje do ZSL. Będąc członkiem Stronnictwa walczy z zasadą centralizmu partyjnego i kierowniczą rolą PZPR w PRL, co uznane zostało za prawicowe odchylenie i spowodowało skreślenie go z szeregów ZSL.

 

Po odwilży politycznej w 1956 r., przywrócono mu prawa członkowskie w ZSL, a nawet powierzono funkcję Przewodniczącego PRN w Strzyżowie. Funkcję tę pełnił krótko wobec ponownej politycznej dezaprobaty za działalność opozycyjną na wsi wobec władzy, zmierzającą do upodmiotowienia społeczno-politycznego klasy chłopskiej. Zwiększa to aktywność jego działania politycznego w Towarzystwie Przyjaciół Muzeum Wincentego Witosa w Wierzchosławicach koło Tarnowa. Później aktywnie organizuje NSZZ RI „Solidarność” w woj. rzeszowskim oraz Niezależny Ruch ludowy „Solidarność” na terenie kraju. Przyczynia się wybitnie do zjednoczenia ruchu ludowego w woj. rzeszowskim i utworzenia w 1990 r. PSL Mikołajczykowskiego w Rzeszowie. Mieczysław Urbanik stara się zawsze być w centrum działania ruchu ludowego, służąc mu swoją wiedzą i doświadczeniem, wzbogacając jego wieloletni dorobek ideowo-polityczny w walce o niepodległą, demokratyczną Polskę i w obronie interesów klasy chłopskiej.

 

Za wszechstronną działalność patriotyczną w okresie okupacji hitlerowskiej był wielokrotnie odznaczany przez MON w Warszawie oraz Polski Emigracyjny Rząd Londyński. Udręką jego życia politycznego była ciągła walka w opozycji, co diametralnie zmieniło się dopiero, kiedy premierem państwa został ludowiec Waldemar Pawlak – trzeci z kolei po Wincentym Witosie i Stanisławie Mikołajczyku ludowy premier w Polsce.

Całokształt życia, działalności społeczno-politycznej i walki o wolną i demokratyczną Polskę opisał w swojej książce „Żelazne Kampanie BCH w pow. rzeszowskim „Radło” 1939-1945”, wydanej pod redakcją Adama Kluski w 1994 r. przez Samorząd i Towarzystwo Miłośników Ziemi Strzyżowskiej w Strzyżowie.

 
 

Budżet obywatelski 2017